Restauratiehijswerk aan de kerk van Heiende

De kerk van Heiende, een deelgemeente van Lokeren, kreeg een grondige opknapbeurt van dak en spits. Zo’n gebouw laat zich niet omhullen met een klassieke stelling: de spits is te hoog en te steil, de leien te broos, en de kerk staat pal aan de doorgaande weg. Elke andere aanpak zou de straat wekenlang dichtleggen.

Daarom stond onze mobiele torenkraan opgesteld op het kerkplein. Met haar knikbare giek reikt ze over de nok van het schip tot bij de spits — van bovenaf, zonder de gevel te raken. Aan de haak hing een manbak waarin de dakwerkers zich lieten neerzetten op precies de plek waar een lei loszat of een dakvenster nagekeken moest worden.

Voor het lagere werk, de dakvlakken van het schip en de zijbeuk, zette de aannemer een hoogtewerker in. De twee vulden elkaar aan: de hoogtewerker voor wat vanaf de straatkant bereikbaar was, de kraan voor alles daarboven en aan de overzijde van de nok.

Het fijne van dit werk zit niet in het gewicht — een manbak met twee man weegt niets voor deze kraan — maar in de nauwkeurigheid en de rust. De machinist zet de bak stil op tien centimeter van de leien, de dakwerker steekt zijn hand uit, en niemand hoeft zich vast te klampen aan iets dat niet meebeweegt. Dat is de hele kunst.

De weg bleef al die tijd open, op de rijstrook onder de giek na. Wie er passeerde, zag een gele giek over de kerktoren zwaaien en een korfje mensen dat bewoog alsof het aan een onzichtbare draad hing. Van bovenaf, met de drone, lijkt het geheel een maquette — tot je beseft dat die spits vijftig meter hoog is.

Waar geen stelling geraakt, geraakt de kraan.